Style radzenia sobie ze stratą

 Styl emocjonalny

Kiedy bliżej jest nam do tego stylu, skłonni jesteśmy przeżywać i wyrażać żałobę w sposób bardziej emocjonalny. Możemy doznawać silnych uczuć, tęsknoty, smutku, gniewu, poczucia winy czy osamotnienia. Często możemy doświadczać fal emocji, ich zmian z dnia na dzień czy z godziny na godzinę. Czasem emocje mogą mieć dużą intensywność i powodować wrażenie bycia przez nie pochłoniętym. Taka siła emocji może być wyczerpująca, powodować zmęczenie i wpływać na zdolność do sprostania codziennym obowiązkom, ale również oddziaływać na nasze zdrowie. Kiedy w ten sposób przeżywamy żałobę łatwo się nam rozpłakać, nawet w najmniej spodziewanych momentach. Nasze reakcje emocjonalne mogą również wpływać na relacje z najbliższym otoczeniem. Większość z nas stara się ukryć trudne emocje a kiedy emocje biorą górę czujemy się nimi zakłopotani i staramy się ich unikać. Tymczasem dla osób, które przeżywają żałobę w sposób emocjonalny zazwyczaj pomocne jest korzystanie z możliwości pogłębiania doświadczenia emocji, ich wyrażania i dzielenia się nimi np. poprzez udział w grupach wsparcia dla osób w żałobie, pisanie o emocjach czy rozmowy.

 Styl racjonalny

 Kiedy bliżej jest nam do racjonalnego stylu doświadczania żałoby, przeżywamy ją i wyrażamy w sposób bardziej poznawczy i aktywny. Uzyskujemy poczucie bezpieczeństwa poprzez rozumienie, wiedzę, uczenie się i działanie. Intensywność emocji związanych z żałobą może być nas bardzo trudna. Możemy doświadczać trudności w koncentracji, dezorientacji, chaosu myślowego. To, że radzimy sobie w sposób bardziej intelektualny nie oznacza, że nie odczuwamy emocji takich jak smutek, lęk, samotność, tęsknota. Jednak często nie mamy potrzeby płaczu. Dla osób o tym stylu doświadczania żałoby pomocne może być zrozumienie żałoby, czytanie o teoriach i modelach lub podjęcie działania np. zajęcie się porządkowaniem spraw, powrót do pracy, założenie fundacji wspierającej chorych. W przypadku tych osób może się okazać, że grupa wsparcia, w której kładzie się nacisk na dzielenie się uczuciami nie jest pomysłem trafionym. 

Choć podział ten jest dwukategorialny, w rzeczywistości wielu ludzi doświadcza żałoby według obu tych wzorców. Czasem choć wiemy, że bliżej nam do jednego stylu, może się zdarzyć, że żałoba spowoduje u nas reakcje charakterystyczne dla drugiego stylu.